ลองดูภาพที่ถ่ายในบาร์ตอนกลางคืนที่มีไฟม่วงกับชมพูสาดอยู่รอบตัวสักใบ จะเห็นว่าโจทย์แบบนั้นยากกว่าที่คิดมาก เพราะไฟสีมักทำให้สีผิวเพี้ยนไปทั้งเฟรมจนหน้าออกม่วงหรือแดงเกินจริง แต่ภาพของนางแบบสาวเจ้าของบัญชี patita.pintarat.71 กลับออกมาลงตัว ผิวยังอ่านออกว่าเป็นสีผิว บรรยากาศกลางคืนยังอยู่ครบ และตัวแบบไม่จมไปกับฉาก นี่ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่มาจากการเลือกใช้สีของไฟให้เป็นบรรยากาศแทนที่จะพยายามสู้กับมัน ซึ่งเป็นวิธีคิดที่ต่างจากคนทั่วไปในสายนี้
สายตาเบื้องหลังงานของ เนย ปทิตตา
สิ่งที่แยกงานของเธอออกจากภาพถ่ายเล่นทั่วไปคือการจัดการกับแสงในแต่ละสถานที่ ในห้องแต่งตัวที่มีไฟจากเพดานซึ่งมักสร้างเงาใต้ตา เธอแก้ด้วยการเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและเอียงหน้าไปทางแหล่งแสง จนได้ใบหน้าที่สว่างสม่ำเสมอ ในห้องที่มีม่านลายดอกกับแสงธรรมชาติจากหน้าต่าง เธอเลือกยืนให้แสงตกลงมาแบบเฉียงซึ่งให้มิติมากกว่าการหันหน้าเข้าแสงตรง ๆ และในบาร์ที่มีไฟสี เธอปล่อยให้โทนม่วงชมพูไปกลืนกับผิวขาวและผมสีอ่อนจนกลายเป็นภาพที่มีอารมณ์ชัดเจน ความเข้าใจว่าแสงแต่ละแบบทำอะไรได้บ้างคือสิ่งที่ทำให้ผลลัพธ์ต่างกัน
การเลือกชุดให้สัมพันธ์กับที่ถ่าย
อีกจุดที่สังเกตได้คือเสื้อผ้าของเธอไม่ได้หยิบมาใส่ตามใจ แต่เลือกให้เข้ากับพื้นหลัง ในห้องแต่งตัวที่มีเก้าอี้หนังสีเข้มกับผนังโทนกลาง เธอมักเลือกชุดสีดำที่กลืนไปกับบรรยากาศแล้วปล่อยให้ผมสีน้ำตาลทองเป็นตัวเด่นแทน ส่วนในฉากที่มืดอย่างโซฟาหนังดำ กลับเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงระบายสีขาวที่ตัดกับพื้นหลังชัดจนตัวแบบลอยออกมาทันที และในงานวันเกิดที่มีป้ายฟอยล์ระยิบระยับเป็นฉากหลังซึ่งรกอยู่แล้ว เธอเลือกชุดขาวเรียบเพื่อไม่ให้แข่งกับฉาก การตัดสินใจแบบนี้ต้องเข้าใจว่าสีทำงานกับแสงและพื้นหลังอย่างไร ไม่ใช่แค่ใส่ตามที่ชอบ
สิ่งที่ตัวแบบทำได้ดีเป็นพิเศษ
เทคนิคทั้งหมดจะไม่มีความหมายถ้าคนหน้ากล้องทำงานกับกล้องไม่เป็น จุดที่เธอทำได้ดีคือรู้ว่าองศาไหนทำให้เส้นสายของใบหน้าออกมาดีที่สุด ในภาพระยะใกล้เธอมักเอียงหน้าและยกคางขึ้นนิดเดียวซึ่งทำให้เส้นกรามคมขึ้นและตาดูโตกว่าเดิม อีกจุดคือการใช้มือ เธอมักยกแขนขึ้นจัดผมหรือแตะขมับ ซึ่งเป็นท่าที่ทำให้ภาพไม่นิ่งเกินไปและได้เส้นโค้งมาช่วยองค์ประกอบ ผิวขาวของเธอเป็นข้อได้เปรียบเพราะเก็บรายละเอียดได้ดีโดยไม่ต้องแต่งภาพหนักจนดูปลอม เมื่อฝั่งเทคนิคกับฝั่งตัวแบบทำงานเข้ากันได้ ผลลัพธ์จึงออกมาสม่ำเสมอในทุกชุด
ความกว้างของฉากที่ใช้ถ่าย
สิ่งที่ทำให้คลังภาพของเธอไม่ตันคือการไม่จำกัดตัวเองไว้แค่ที่เดียว มีชุดที่ถ่ายในห้องแต่งตัวก่อนออกงานซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนได้เห็นเบื้องหลัง มีชุดที่ถ่ายในบาร์ตอนกลางคืนที่ไฟสีจัดเต็ม มีชุดที่ถ่ายบนโซฟาหนังดำแบบงานสตูดิโอ มีชุดที่ถ่ายในห้องม่านลายดอกตอนกลางวัน และมีวันเกิดที่มีป้ายฟอยล์เป็นฉากหลัง แต่ละที่มีเงื่อนไขแสงที่ต่างกันสิ้นเชิง การที่ผลงานยังคุมโทนไว้ได้ในระดับเดียวกันทั้งหมด บอกได้ว่าเธอปรับตัวกับสภาพแสงเฉพาะหน้าได้ดีจริง ไม่ได้เก่งเฉพาะในที่ที่คุ้นเคย
ตัวตนออนไลน์ที่ยืนยันต้นทางได้
เนยใช้เฟซบุ๊กเป็นช่องทางเดียวในการเผยแพร่ผลงานและอัปเดตเรื่องราวประจำวัน ซึ่งทำให้การชี้ต้นทางเป็นเรื่องง่ายมาก งานภาพลักษณะนี้มักถูกนำไปโพสต์ซ้ำโดยเพจที่ไม่ใช่เจ้าของอยู่เสมอ การมีจุดเดียวที่ชัดเจนจึงเป็นทั้งการปกป้องผลงานของตัวเองและการทำให้คนดูมั่นใจว่ากำลังตามของจริงอยู่ และช่วยให้ความสนใจไหลกลับมาที่เจ้าตัวแทนที่จะกระจายหายไปกับเพจที่ก็อปภาพไปลงต่อโดยไม่มีที่มา
อัลบั้มของ เนย ปทิตตา
ช่องทางการติดตาม
